Hakan Özüçelenk Şiirleri - Şair Hakan Öz ...

Ölümü biliyorüm ama soğuk beklenti.
Sevdiklerimi kaýbettim, onun gelişi sertti
Ölüm şimdi beni yalnız karanlığa itti.
Çok sevdiklerim, aniden gitti

Yaşamımın terapisi annem, bırakıp gitti.

Alma çalı alma canımı.
Madenci içme kanımı.
Bitirme hayvanı tarımı.
Madenci kesme ağacımı.

Salma asidi alma havamı.

Mahsun gitti abim yazık.
Kuru bir öfkeye hep tanık.
Bin pişmanlık ile yanık.
Acıları toplayıp, sessiz gitti

Yuva kurdu, öfke kalabalık

Çekilmiyor mu toprağın nazı.
Astığın biber kurumuş kırmızı.
Bağı bahçesi yok içinde sızı.
Boşalmış köyün kovun hırsızı.

Yetmez boğaza kazancın azı.

Sanki hiç yaşanmamış.
Paylaşacak kimse yok.
Tanıdık kimse kalmamış.
Saplandı yüreğime ok.

Sanki hiç olmamış.

Karanlık odamda resmin aydınlık.
Etrafa saçılmış mektupların yırtık.
Yüreğim dayanmaz ayrılığa artık.
Melankolik aşkım,yazgımız ayrılık.

Çaydanlık masamda bardağım kırık.

Sen, baharda uçan kelebekmisin.
Özgürce çiçeklere konan,koklayan.
Sen,şekil değiştiren melekmisin.
Beni kötülüklerden koruyan.

Sen,benim gibi sevenmisin.

Milletin üvey çocuğu köylü.
Sahipsiz tarlası boş ölü.
Mazotsuz bekler düldülü.
Köylünün hali acı öykülü.

Milletin öksüz çocuğu köylü.

Merhaba dedim ama duymadı.
Bu güzele, bu tavır uymadı.
Ama benim gönlüm caymadı.
Bir güzel gördüm aşk başladı.

Merhaba almadı ama duymadı.

Hoş görü kalmadı,bu dünyada.
İntikam,kin.yaşıyor insanlarda.
Yaşamak daha zor oldu, bu diyarda.
Mevlana,bin kere tövbe etsende gel diyor.

Kötülüğe sapıp,ne kazandın,hayatında.