Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Yedi yaşında tiyatroyla, onbeş yaşında şiirle tanıştım. Tiyatro kesintisiz otuz yıldır sürüyor. Ancak şiire 1988 – 2002 yılları arasında uzun bir ara verdim. Bu uzun araya “şiirle artık yeni bir şeyi yeni bir biçemle söyleme olanağı kalmadığı” şeklinde bir yargıya ulaşmam neden oldu. Hala aynı kanıdayım. Ama yeniden yazmaya başladım. Yeniden şiire başlamamın artık tek gerekçesi var: “Yazmasam geberecektim.” Şiirlerim 1981 – 1988 yılları arasında Kanat, Şiir, Gösteri, Ortaklaşa, Milliyet San ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!