Ya Rab, yandır özümü; kavruldukça Hak desin,
Hakk’tan gelen her neyse, bana müstahak desin!
Çiğ kalmasın tek zerrem, küllenmiş köze dönsün,
Öyle pişsin ki nefsim, tekrar, tekrar Hak desin,
Hakk’tan gelen her neyse, bana müstahak desin!
Açılınca çenesi, sanarsın ki laf dağı,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta