Hak Aşkıyla Şiiri - Şevki Çiftçi

HAK AŞKIYLA

Delilerle dellendim,
Velilerle hallendim.
Dünya malın fırlattım,
Hak aşkıyla dillendim.

​Bir sönmez bir közüm var,
Ne sarayda gözüm var,
Ne kavgada sözüm var,
Hak aşkıyla dillendim.

​Gönül yandı, hâr oldu,
Bahçemdeki bar soldu.
Saçlarıma kar doldu,
Hak aşkıyla dillendim.

Dünya bir kuru kafes,
Tükenir elbet nefes.
Hakka feda bu heves,
Hak aşkıyla dillendim.

Göçünü yükler kervan,
Ne mülk kalır ne unvan.
Gönül tahtında sultan,
Hak aşkıyla dillendim.

​Bilmem neresi yurdum,
Aşkın oduna durdum.
Ben nefsimi savurdum,
Hak aşkıyla dillendim.

Gayrı kapattım gözü,
Buldum içimdeki özü.
Söylerim hakiki sözü,
Hak aşkıyla dillendim.

Gelen gideni arar,
Dünya kime ne yarar.
Menzile eren duyar,
Hak aşkıyla dillendim.

Gece gündüz yanarım,
Döne döne ararım.
Yalnız Onu anarım,
Hak aşkıyla dillendim.

Ben Şevki yoldayım,
Ne sağda ne soldayım.
Şükür garip kuldayım,
Hak aşkıyla dillendim.

Şevki Çiftçi
Gönen Alaşar Köyü
26.06.2026