Bir bebek neden ağlar,
Bir kuş niye uçar,
Kargalar neden bu kadar kötü şarkı söylersiniz,
Baykuşlar neden hep karanlıksınız,
Biraz gülümsemeli hayata
Hadi gülümse….
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




insan bu hayatta her şeye üzülebilir önemli olan bu sıkıntılara rağmen gülümseyebilmektir... yüreğine sağlık cahit kardeşim yeni şiirlerini sabırsızlıkla bekliyorum
haklı olabilirsiniz...
Fazla gülmek kalbi öldürür sayın Kaplan! İnsan; yerinde düşünmeli- hatta en fazla düşünmeli- yerinde ağlamalı ve yerinde de tebessüm etmelidir. Zira bu hayat bir imtihandır ve imtihanda durmadan gülenler öteki vazifelerini der-hatır edemezler, dolayısıyla da sınavı kaybetmek tehlikesine maruz kalabilirler!
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta