Hadi git

sabıkasızdı aşklarım,
bir geceyarısında başlar
sadece kendime zarar vererek
daha gün doğmadan biterdi
yıldızlardı şahidi,
ve dostları kan emen yarasalardı

toprağa
suya
ve gökyüzüne
yazılan aşk boğar hüzüne
kimse okuyamaz dertleri
çileleri
ve
kaderi
bir gecede
cenazem çıkar
kimse çekmez kederi

Bir gece beni anarsan ellerin semada
'unutsun beni' olsun tek sözün
ya da boş ver, ağzına beddua alma da
sadece dua edermiş gibi görün

bir kapanış konuşması yapacaktım sana... içimdeki sırları anlatıp belki tekrar yalvaracaktım... bilirsin kendimi tutamam, (ya da bilmezsin) ben hep ağlarım... yine ağlayacaktım... ölümü anlatacaktım, hayali ve hayatı sonra... ve anlamanı bekleyecektim hayalinin beni nasıl her gün öldürdüğünü... ve biliyorum yine anlamayacaktın.... içini acıtan sözler söyleyecektim sonra, sitemler dökecektim, belki gözlerin buğulanacaktı, kızacaktın....

yine gözlerine bakacaktım ben derin derin...sen kaçıracaktın gözlerini... hayallerime merhem olmayacaktı gözlerin, bozkırın ayçiçekleri gibi düşeceklerdi tek tek... sonra yıkayacaktım hayallarimin naaşlarını gözyaşlarımla... sen yine sadece dua edecektin arkalarından, belki bir de fatiha okurdun... ben bir bir gömerken hayallerimi, sen yine gitmek isteyecektin... dur diyecektim dur...
ne olur dur...
gidersen şimdi ölüm olur...
kimse gömmez beni bu toprağa...

lutfedecektin sonra, bir beş dakika daha kalacaktın... gözlerin yolda olacaktı, gitmek isteyecektin... benim gözlerim ise o ölümcül gözlerinde... sonra ben susacaktım öylece... hadi git deyecektim...
bak gömülecek hayal de kalmadı
hadi git....