ümitlerime haciz geldiğinden beridir
serkeşliğim,
yüreğim pür yan
yaz, akşam ve İstanbul dört yan.
ağlamışım kim bilir
türkü sızıyor kaşlarının arasından.
yolda kızıl bir kediye basıyorum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu güzel şiirde .. Ağlamışim kim bilir.. Diye bir dize var şiirin tamamını omuzlarına almış taşıyor adeta. Tertemiz bir yüreğin tercümesi bir şiir. Kutlarım. Karagöz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta