Güzelleme Şiiri - Esma Özdemir 3

Sabah güneşim, akşamda ayım
Gözümde hilalim, kaşımda yayım
Göklerde yıldızım, yerde toprağım
En büyük varlığım, canım cananım
Kirpiğimde yaşım akan pınarım
Bağımda üzümüm bahçemde gülüm
Sinemin bülbülü sevincim sensin.

Damarımda kanım nefesim sensin
Ufkumda sönmeyen yanan ateşim
Umudum, hayalim, inancım sensin
Kitabım, Kur'anım, fikrimde sensin
Hak-Muhammed-Ali; dilimde sensin.

Sen benim dört değil
Beşinci mevsimimsin
Her iki cihanda en sevgilimsin
Yüzümdeki nûrum
Başımda tuğum sensin
Dünyada gülistanım
Cennette tuğçem sensin.
Şahım, hükümdarım
Süleymanım, Sultanım sensin!

Ziynetim, servetim, cevahirimsin.
Gönlümün neşesi, canımın yongası
Aşkımın kaynağı, gözesi sensin.
Dua ederken açtığım her iki elim
Yüzümü döndüğüm mihrabım sensin.

Gücüm, kıvancım onurum sensin
Derdimin dermanı, pîrim
En büyük dâvâm sensin
Gönlümde yücelen ulu hakanım
Yiğidim, civanım Merdi Meydanım!
Şu dârı dünyâda murâdım sensin.

Yüreğimde büyütüp beslediğim her gece
Şanım, şerefim, dirayetim
Kazancım, servetim, bütün vâriyetim
Sevgi kelamının mânâsı sensin
Bütün ırakları yakın eden sen
Bu fakir gönlümün efendisisin

Dünümde günümde, yârınım sensin.
Susuz çöllerde Mecnunsuz Leyla
Issız yollarda Keremsiz Aslı
Aşkın sellerinde Ferhat'la Şirin
Yusufu için saltanatı bırakan Züleyha
Sevda yollarında Kambersiz Arzu
Sen gönlümü tutuşturan o ilk çıra
Gözbebeğimde titreyen alevimsin.

Candan ileri cananımsın
Nurdan ileri aydınlığımsın
Aşkımin ışığı, nirvanamsın.
Yarından öteye umudum
Sonsuz varlığımsın.
Ben bir öksüz-sâbî yetimsem
Sen de benim sahibim iyemsin

Sensiz hatta
Yapayalnız bir ormanda
Kuru bir ceset iken
Ruhuma can veren ilk nefes
İlk rüzgâr, ilk esintimsin.
İlk yağmur, ilk damla
Cansuyum sensin.
Gözümü açar açmaz
Bu dünyada ilk gördüğüm
Heyecanım, ilkgözağrım
İlk ateşim, ocağım sensin

Son umudum, son sevincim
Son beklediğimsin.
Yârim, yârenim! Ey Sevgili Cânânım!
Özümde sakladığım en özelimsin.
Cihanlar içinde sen en güzelimsin!
Bir an ayrılsa gözlerin gözlerimden
Bebeğim! Düşün ki asla
Sen öl, demeden orada ölmeyeceğim!

Ve en son hayalim
Ölmezden önce sevgilim...
O güzel gözlerinin ışığında
Aşk ile sevda ile, nûr ile
Maviden elâya
Eladan yeşile çalan durmadan
Rengârenk bir alemde
İşte o güzel bahçede canım..
Bakarken gözlerinin içine doya doya
Huzur içinde, son bir defa
Dinlenmek isterim.

Aşk güzellemesi derler buna ceylanım!
Eğer izin verirsen bundan sonra
Acemi sevda yolcularına
Bu hususta ders vereceğim.
Sen ki sözcüklerin bittiği yerde başlarsın
Aşkın kitabında...
Bir lügat yetmezse
İkimizi anlatmaya meselâ
Bin lügat daha öğreneceğim.

Bir gülüşün yetmez mi sanırsın
Gökyüzünden bulutları yıkmaya!
Güneş kıskanmaz mı o bakışlarını!
Bülbüller ah etmez mi
İmrenmez mi sana kuşum
Bu hicran dinmez mi sanırsın gönlümde
Sesini duyduğumda!
Sen yeter ki gül..!
Gülümse ve bir bak bana ne olur!
Gamzende açılan o iki goncanın uğruna
Bir değil, bin ömür fedâ edeceğim sana!

Ah güzelim bir bilsen!
Hayat, ıssız bir orman...
Ben yalnızım bu dünyada!
Bitmeyen bir sancı yaşamak sevgisiz!
Ölüm bile sessiz değil
İnsanlar arasında olmak kadar!
Ve nihayet bu hayatta
Sen varsan, varım!
Yoksan yoksulum, garibim!
Bir başına düşün, sensiz...
Nefesim yetmiyor...
Ölmek üzereyim.

Biliyorum, bu ayrılıklar ebedî değil
Elimden tutacağın o an gelecek birgün!
Sen geleceksin;
Vuslat seninle gelecek!
Bu sevda burada bitmeyecek!
Seni seviyorum!

Gör bak!
Hiçbir asî rüzgâr hiçbir vakit
Onu küllendiremeyecek.
Bu köz, bu ateş
Hiçbir fırtınaya boyun eğmeyecek!
Ve yine düşün ki ey yâr!
İçinde olmadığın hiçbir âlem
Senin varlığından bana daha güzel değil!