Güzel İstanbul Şiiri - Recep Şahin

Bir bahar akşamı, Çamlıca'dan;
Mehtabı seyrediyorum... Cumbalarda bulutlar...
Beşyüz ton mavi... Ve beyaz, ve yeşil,
Şehitlerin kanı akıyor! .. Mercan lâlesi.
Peygamber'imizin kokusu yayılıyor! ..
Parıl Parıl Eyüp Sultan.

Çatlıyor, Mimar Sinan'ın gönlü! ..
Beynimde kubbeler... Minareler...
Ordu -yu humayun dönüyor seferden.
Sebillerde mutluluk şarkıları.
Tekbir'i besteliyor Itri! ..
Hüsn-ü aşkı yazıyor Galip! .. Bitmek bilmiyor sema.
Tuğra'yı tamamlıyor Rakım! ..

Sıcak bir yaz gecesi;
Tenha bir yerinde boğazın;
Uyuya kalıyorum karıncalarla.
Şükürler olsun Rabb'ime özgürüm! .. İstanbul özgür...
Hatip ebrularında renk cümbüşü! .. Avuçlarımda yıldızlar;
Tatlı hülyalara dalıyor kalbim..
Yahya Kemal'i görüyorum rüyamda! ..
Toplanmış bütün dostlarıyla bir evde; Beyitler okuyor Sadi'den;
Üsküdar'da başı açık bir meczub dolaşıyor;
Bir şeyler söylüyor anlamıyorum...
Orhan Veli'yi görüyorum o an! ..
Urumeli hisarında oturmuş; Balık avlıyor;
Martıları seyrediyor... Bir de...

'Gariplik İstanbul'un alın yazısı'. Birtanem.
Bir sonbahar, günbatımı; Gülhane'de;
Aşıklar geziyor elele
Esinlenmiş bir şiir düşlüyorum! ..
Güvercinler uçuşuyor.

Yaşlı bir çınar ağacından;
Kuru bir yaprak düşüyor yere.
Eyvah! .. 'Gene bir şair öldü' diyorum.
Ve Necip Fazıl'ı özlüyorum! .. Çok...
Yukarıda... Bab-ı Ali'de... Bir yerlerde yapayalnız...
O da bir şiir yazıyor olmalı;
Yada bir savunma karalıyor.
Kim bilir? ..

Ve soğuk bir kış sabahı;
Kar yağıyor... Topkapı'da hüzün...
İhtiyar simitçiden bir simit aldım.
Mutsuz yüzler...
Zayıf bir kedi, dolanıyor ayaklarıma,
Göçler iniyor otobüslerden... Habire göçler iniyor...
'İstanbul'un taşı-toprağı altın'.

Bir türkü çığrılıyor; Seyyar bir kasetçide,
İçim kanıyor! ..
'Yarim İstanbul'u mesken mi tuttun? '

Haber veriyor Kıyameti! ..
Bir çocuk uyuyor ıslak taşların üzerinde! ..
Soğumuş narin yüzü! .. Üstü açık, çıplak ayaklarını buz tutmuş,
Uzun siyah kirpiklerinde kapkara bir gece.
Dağınık saçları; Dünya'daki Türkler gibi! ..
Kimse dokunmuyor O'na...
Kimse dönüp bakmıyor bile...

İstanbul'un başını duman bürüdü ey dost! ..
Nereye gidelim? ..
İstanbul'un başını duman bürüdü.
İstanbul ağlıyor ey dost! .. İstanbul ağlıyor! ..
Fetih'ten bu yana, hiç böyle ağlamadı İstanbul.
İstanbul! ...
Sana ne oldu İstanbul! ...
Âh İstanbul! ..
Sevgili İstanbul...
Güzel İstanbul...