Bir gün uyanacaksın,
Gözlerin ağlamaktan değil,
Gülmekten yorulacak.
Kahveni içerken
İçin sızlamayacak artık,
Sigaranın dumanı değil
Güneş dolacak odana.
Kalbinin yükü hafifleyecek,
Gece seni boğmayacak,
Yalnızlık adını unutacak,
Acı başka birine taşınacak.
Şimdi ağladığın her şey
Bir gün “iyi ki” olacak,
Şimdi sustuğun her çığlık
Bir gün kahkaha olacak.
Geçecek…
Çünkü hiçbir yara sonsuza kadar kanamaz,
Hiçbir gece sabaha küs kalamaz.
Güzel günler gelecek,
Buna inanmak zorundayız…
Çünkü insan bazen
Sadece umutla hayatta kalır.
Bir sabah
Kalbin hafif,
Omuzların huzurlu,
Gözlerin dolu ama mutluluktan olacak.
Ve diyeceksin ki:
“Ne çok ağlamışım…
Ama ne çok güçlenmişim.”
Güzel günler gelecek,
Adını bilmediğin bir mutlulukla,
Hiç tanımadığın bir huzurla,
Ama tam sana yakışan şekilde…
Bekle…
Kalbin yoruldu ama bitmedi.
Işık, en karanlık yerden doğar.
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 09:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!