Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayat başla dediğin an başlar. Aslında o her an yeniden başlar. Yeter ki kararmasın sol memenin altındaki cevher
hoş bir şiir olmuş...bu tarzı sevmem ama..şiir her tarzda belli eder kendini..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta