Güz Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

Ömrümün sonbaharında fark ettim
içimde saklı bir bahar varmış
geç kaldım sandığım ne varsa
meğer vakti şimdiymiş…

Her şeyi bırakıp gideyim derken
omzumda yılların yükü
bırakamadım henüz

Sonra…
yepyeni baharlarla tanıştım
“bitmez” dediler bu yeşillikler
papatyalar, nergisler, kardelenler

“Nereye gidiyorsun?” dediler
“yazık etme ömrüne
daha göreceğin günler var”

Geçmişten süzülen acılarla
geleceğe yürür insan
acele etme, dediler
daha var ecele

Bak… güller bile solgun
ama bir damla suyla
yeniden açar gonca gonca

Şaşkınım…
kimse duymasa da içimde
bir ses konuşur bana

Rabbimden…