aşıklar sır olup uçtu güvercinlerle
ne zaman bir gözyaşı akıtsam ismini anar oldum
bilmiyorum ben mi umutsuzum yoksa hayat mı çok acımasız
nereye baksam sen
bana güler gibisin sanki
güldükçe yıldızlar kayıyor gökyüzünden
sen güldükçe yüreğim daha bir acıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok umutsuzsunuz ve bundan dolayı hata acımasız görünüyor...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta