Uzak karlı dağlarda aşk arayan güvercin,
Gönül eşinim dedi kondu yorgun gönlüne.
Yaktığı kor ateş de kavruldu için için,
Bir sıcaklık yayıldı aşka vurgun gönlüne.
Şiirlerin sesinden uykusuz kaldı şehir,
Denizinden vazgeçti sevgiye aktı nehir;
Yüreğindeki aşka sahiplenince şair,
Gizemli bir alaz sardı birden çılgın gönlüne.
Şaşkınlık içinde bocaladıkça aklı,
Geldiği yere gitti kristal köşkte saklı.
Yuva üstüne yuva olmaz dedi yasaklı,
Gidince hasret düştü o an durgun gönlüne.
Aldığı her nefeste kalbine hançer değdi,
Çaresizdi Coşari, kadere boyun eğdi.
Dostlar ne derse desin aklı güvercindeydi,
Sözler teselli etmez yâre kırgın gönlüne.
03.09.2026 / Samsun
Kayıt Tarihi : 4.09.2026 08:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!