İçimde fırtınalar kopuyor,
Kimse beni anlamıyor,
Hiç kimse derdime derman olmuyor.
Kaderim gülmedi, gülmüyor.
Bazen bir tebessüm insan hayatını değiştirir,
Bir gülüşle gözler ışıl ışıl olur,
Bazense o gülüş ömre bedel olur.
Kimse bilmesin diye sakladım acıları,
Hasta mı düştün? sen annem!
Dermanı bulamadı, tabibler,
Canın çok yandı, annem,
Gül yüzlü annem, melek annem.
Gül gibi açsan da gönlümde,
Günü gelince sana da hazan gelecek.
Sen de sararıp solacaksın, ayaz değecek.
Gül gibi güzelliğin, senin de beyhude olacak.
Zaman su gibi akıyor durduramıyorsun.
Bizler kırmak için,elimizden geleni yapıyoruz.
Kısacık ömüre,küslükler,kötülükler ekliyoruz.
Saygı,sevgi ve hoşgörü içinde,yaşamak varken,kavga ediyoruz.
Güneş hiç domadıki, karanlık olsun.
Yürekten seven olmadıki, yüzümüz gülsün.
Sessiz sessiz ağladığımı, gören olmadıki, silen olsun.
Sağlığım hiç olmadıki, hayallerim olsun.
Yaralarım, seni tanımaya başaladıktan sonra,
Her geçen gün, kabuk bağlamaya başladı.
Bazen yokluğunu düşünüyorum.
Ama kafayı yiyecek gibi oluyorum.
Bana, iyi gelmeyen herşeyden uzaklaştım.
Beni üzen,verdiğim değerin karşılığını, görmediğim herkesten.
Başardılar, güvenim kalmadı kimseye.
Artık, çabalamam gerekmiyor.
İnsanlar iki yüzlü olmuş,
Bu gidişe dur diyen yokmuş.
Herkes bir yana savrulmuş,
Haklı haksız birbirine karışmış.
Nazar boncuğu olsun,
Kırgın olduğum herkes armağan olsun.
Bilmediğim diyarlara selam olsun,
Sessiz çığlık Güven geçti bu dünyadan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!