Güvendiğim dağlara öyle çok karlar yağdı ki,
Bundandır herkes terlerken yaz ortasında,
Benim titremelerim...
Güvenmeden de yaşanmaz ki!
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Karşıt kavramlarla kurulmuş ,iletisi net bir şiir,kutluyorum,saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta