Dibi kör kuyulara attık sevdamızı
Gurur zincirleri ile boğduk
Mutlu günlerimizi çiçek bahçelerinde.
Kepenkleri indirdik
Akşamların erken vakti
Grevci işçilerin nezaretinde.
Sevdik mi? Sevmedik mi?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şık bir çağrışımla,şık bir betimle,şık bir şiirdi...Kutluyor,saygılar sunuyorum sayın şair...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta