Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

düşündüm onu bunu
dosttan yedim vurgunu
gönül sevda yorgunu
kendime ağlıyorum
ağlayıp çağlıyorum
bu yüzden yüreğimi

üç günlük dünyda yalan dünyada
kendimemi yansam sana mı yansam
epeydir yüreğim düştü feryada
kendimemi yansam sana mı yansam

nazar ettim epey taşı toprağı

serseri sevgimin tadına bir bak
mutlaka kendini ben göreceksin
yakınsın içimde değilsin ırak
beni kendin bilip sen göreceksin

olsa da hislerim yularsız azgın

ey güzeller güzeli
al eline kalbini
beni sor en evveli
benle doldur içini
Artık güneş doğsa ne doğmasa nolur?
,Zamanın kilidi kırıldı bende

KERKÜK..
Uğruna ölmek için milyonca insan varken...
Senin sesin neden tiz, lakırdın neden tek tük
neden davudi değil...el, elini savarken
Misak-i Milli varsa, niçin ağlasın Kerkük...

Uğruna ölmek için milyonca insan varken...
Senin sesin neden tiz, lakırdın neden tek tük
neden davudi değil...yad, elini satarken
Misak-i Milli varsa, niçin ağlasın Kerkük...

Takvimlerle aramda duygu yüklü bahis var.
Vuslata az kalmışken içim neden ürperir…
Senden kalan sessizlik, anılar, hatıralar
Yüreğime özlemler ve olmaz korku verir
.
Bahaneler uydurup, kaçmak kolay oluyor;

Bir elde sigaram, birinde kalem,
Şu anda kafamda sensin meşgalem...

*
Gönül savaşının cihangiriyim,
Aşıklar içinde aşkın piriyim,

Kaç on sene geçti farkında mısın
Yaşlandık sevdiğim zaman kalmadı
Sen daha kaçmada naz etmedesin
Bende ise ümit hiç azalmadı...

Kırağı bağlamış dallar suskundur

Kaç sonbahar geçti saymadım yazık
Yapraklar döküldü aymadım yazık,
Sıcak bakışınla ısındı içim
Sevdana o hazla doymadım yazık...

Artık sonbaharlar kışa geçiyor;