Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

"dünyamız kirlenmesin,
çevremizi sevelim, dünyamızı sevelim
bütün insanlar desin,
çevremizi sevelim, dünyamızı sevelim

bahçeler çiçek dolsun,

Çobanın tasası kaybolan kuzu
O yüzden terk etmiş ovayı düzü
Güneşin dağlara dönmüşken yüzü,
Mürekkebi ıslak yazılar nerde?

Koyunun kuzusu ardında gerek,

ne zaman görsem köydeki çocukluk yıllarım aklıma gelir...
dantelli perdesi, ortadan bağlı saç örüğü gibi
erken saatlerde güneş vurunca ışıyan pencereden
bakınca içimin aydınlandığını hissettiğim..
çocukluk çiçeğim...

Ben çözmüş değilim yıllardır daha
“Çocukluk” diyerek yazdıklarını
Okudum, düşündüm yorumladım da,
Toplayıp çıkardım kızdıklarını

Yılların hesabı kolay olmuyor,

Yine hatıralar depreşti gör ki,
Kâğıda, kaleme sarıldım ağam…
Hasret buram buram çekilmez zor ki,
Sılada sılama darıldım ağam…

Sen gideli beri sırdaş tutmadım,

Koyunlar meleşir yayla belinde
Çoban ateşinde ümitler tüter..
.Kepenek sırtında kaval elinde
Sürüsü yayılır o sürü güder

Burada gördüğün çiçekler var ya
Seni onlar kadar renkle severim..
Hani sular bazen hırçın akar ya
Sevgini o denli cenkle severim...

Çiçekler yolladım mor mor dağ yeli

çiğnemek ne kolay, zor olan çiğnenmektir...
emeği inkar etmek ve emeksiz denmektir...
çiğnenmektir zor olan,çiğnemek daha kolay
emeği inkar etmek,hatta zay etmektir zay...

"kimisi dem vurur asaletinden
kimisi kimlerin arkadaşıymış
kimisi söz eder kuduz itinden
bir kulüp bir vakıf dernek başıymış...

o şahıs gerçekte olan değildir

Sıcak oda, yumşak koltuk,
Kurulun beyler, kurulun…
Ahkam kesin.atın nutuk,
Yorulun beyler, yorulun….

Süslü püslü oda, masa