Gurbet Dumanı Şiiri - Ali Sinkay

Gurbet eli bize mesken mi oldu
Sıla bahçesinin gülü kurudu
Gözlerim her akşam yaş ile doldu
Gönül hasretine yine bürüdü

Yediğim ekmeğin tadı kalmadı
Derdime bir derman kimse bulmadı
Gurbetin neşesi bize gülmedi
Ayrılık hançeri canı çürüttü

Tütmüyor ocağım, kapım kilitli
Yollarım sapa da başım dertli
Toprağım kokuyor, bağrım hasretli
Eski günlerimiz bitti, çürüdü

Gençliğim tükendi el kapısında
Bir ömür harcadım taş yapısında
Yalnızlık bekliyor han kapısında
Yılların yorgunu geri yürüdü

Anamın bir tas su verişi hani
Babamın o mertçe duruşu hani
Gönlümün o eski neşesi hani
Şimdi etrafımı efkâr bürüdü

Selam verdim lakin alan bulunmaz
Hâlimi bir kere soran bulunmaz
Gurbetin derdine derman bulunmaz
Hasretin ateşi içten yürüdü

Ali der ki: Vatan candan öteymiş
Sılanın bir günü bin yıla değmiş
Gurbet boynumuzu erkenden eğmiş
Ayrılık dumanı beni bürüdü