Gurbet Şiiri - Emir Taşova

Bilmem gurbet bizi neden çağırır
Niçin bu takvimdeki çizikler
Alnımıza kara çalan eller
Niçin bizden bir parça taşır
Külle sıvanmış duvarlarında memleketin
Cılız giysiler gibi sallanıyor
Haykırdığımız cümlenin partikülleri
Okşarsa toprağı kavruk rüzgar
Irmaklar gibi çağlıyor saçlarımız
Sana koyan tahtası değil şu idam sehpasının
O sehpayı yapan ustadan da razısın
Ağacı kesen oduncudan, kesilen odundan da hatta
Yalnız seni
Ürkütüyor idam sehpan itildiğinde
Tahtanın düşünce parçalanan kısmının
Vebalini ödemek
Ölümün incitir diye
Marangozu
Oduncuyu
Odunu
Sen ölümden de tiksiniyorsun
Biraz sonra duracak kalbin
Ebedi yaşamdan da razı değil
Sen daha ölmeden
Varmadan ebediyete
Ebediyyen ölüyorsun

23.09.2026 15.09