Günyangını Şiiri - Ayşe Uçar

yelelerinde güneş kalkanı
suskun martıları uçuşturur gözlerim
yüreği kabarmış
dalgalar gibi hoyrat benim sevgim
ufacık bir esintimle
yıkılır cümle alem sarayları
görklü hışmımla
duvarları yalar geçer bir kıvılcımlık
hasretim

aramızdaki gümüşten nehirlerin
kuş adımlarını ağlarken kadim zaman
iki kıyısına da çakıl taşlarını
nasıl sürüklerse
bizi de öyle sürükler
günyangını
saatlere

ıssız kayaların başında
akşamın derinliğinde kederi şahlandırır ayışığı
kör pencerelerin yanılsamalar dünyasında boy verir
özlemle karışık kuşku çiçekleri
arzuyla isteksizlik arasında gezinir
şirret düşünceler

kum sancısında taş döker sürünür sefil ayaklar
bazı aşklarda yürek yüreğe kavuşamaz
ta ezelden vurulmuştur sevdaya sürgün zincirleri

2408202613:05