Günüme Gelen Şiiri - Hatice Güzen

Bir avuç ışık geldi
kanatlarında sabahın kokusu
bahçemden sessizce süzüldü
yavaşça
kalbime
Ne de güzel geldin günüme

Rüzgâr durdu bir an
zaman bekledi
göz kırptı
senin varlığınla
odam
bahçem
gönlüm
hepsi bir nefeste birleşti

Menekşeler hafifçe sallandı
gözlerimden dünyaya bakarken
bakmak
dokunmanın en yavaş hâliydi
ve sen
her şeye değmeden
her yere karışmadan
vardın kalbime

Bir hediye bu
paketsiz
ışık gibi
sessizlikle dolu
Ne de güzel geldin günüme

Sevgi
toplamak
yer açmak
hafifletmek
ve geri dönmekti

Sen gelince
her şey geri döndü
Ne de güzel…