Güngör Uslu Şiirleri - Şair Güngör Uslu

Selamünaleyküm dost, yıl iki bin on bir,
Bir Haziran Çarşamba, Hak söyleye şair.
**
İsmi Paslı Kirli Kan, Kara Cehil Kolu,
İmralı’da kör Apo, sol firavun yolu.
**

Selamünaleyküm can, iki bin on bir yıl,*
Sekiz Ocak kış gülü, Cumartesi fasıl.*
**
Sanma ki müzik faslı, yine bir soğuk gün,*
Yoksullar yas tutar ya, kimi eyler düğün.*
**

Selamünaleyküm can, beş Ocak Çarşamba,*
İki bin on bir sene, yeni yıl Merhaba.*
**
Eskidik bir yıl daha, gözümden yaş düşer,*
Yıkılır ömür evi, özümden taş düşer.*
**

Selamünaleyküm can, yıl iki bin on bir,*
Sekiz Nisan Gül Cuma, edası Nur ecir.*
**
Cuma yıkar pak temiz, nasuh tövbeye söz,*
Dilde tekbir sedası, yönel kıbleye göz.*
**

Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
On iki Kasım Cuma, Kutsi bir gün yine.*
**
Mü’min’e bayram günü, şükür eriştik biz,*
Feraset ehli bilir, hayra eriştik biz.*
**

Selamünaleyküm can, yıl iki bin on bir,
On Haziran Gül Cuma, “Evet” sözüm şiir.

Yine hafta gül Cuma, şayan-i Nur tebrik,
Duanın kabul görür, tahassun sur ferik.

Selamünaleyküm can, yıl iki bin on bir,*
Yirmi sekiz Nisan Perşembe, şiir söz pir.*

Rakamlara sıkışma, boş laflara boş ver,*
Duyduğuna tıkışma, boş gaflara boş ver.*
**

Selamünaleyküm can, yıl iki bin on bir,
Beş Mayıs gün Perşembe, çiçekler gül beşir.*
**
Bahar ihya mevsimi, mucize her günü,*
Dün ki dallar kupkuru, bugün gör düğünü.*
**

Selamünaleyküm can, yıl iki bin on bir,*
On sekiz Nisan Pazartesi, An, bir nehir.*
**
Göz açtın an, kapadın dün, şimşek çaktığı an,*
Köprüler neler gördü, durup baktığı an.*
**

Kendi himmete nuhtaç, himmeti ne ola? *
Nefsine geçmez sözü, hizmeti ne ola? *
Cümle kervan göçmüş, zimmeti ne ola? *
Güneşi gurup etmiş, tutulmuş ay yüzü,*
**
Verilen sözler hani, elest bezminde iz,*