Sen o mavi gecelerin ardından doğan güneş,
Ben ise dışarıda gün ışığını bekleyen sevda nöbetçisi.
Tutsağım ömür boyu sana hem aydınlanmaya hemde ısınmaya.
Sensiz bir dünya hep karanlık hep soğuk gelir bana.
Ne denilir böyle durumlarda pek de bilmem aslında,
Ama seninle aydınlanan bu kalbi yalnızlığa bırakma.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta