Güneşim Şiiri - Aşk Meleği

dur gitme kal
bak güneşe hasret buraları
bak gitme bak
gör bendeki yangınları...
ben aşkı yaşarken ağlamışım
gözyalarım çoktan sana uzamış
nehir olup akmış, farkında değilim
sen güneşim
doğ üstüme bak üşüyor dallarım
bak sana hasret buralarım
bak, anla senli yağmurlarım

şimdi bir yüzyıl geçti belki
koca bir yüz sene
çocuklar büyümüş
boy pos atmış
yaşlılar çoktan toprak olmuş
bende değişen hiçbişey yok
yüzyıl öncede böyleydim
şimdide
eyy aşk meleğinin kanatları
sende unutmaki, kanatlar olmadan
melekler uçmaz
ama parlar gözleri.sıcaktır parmaklarının dokunduğu noktacıklar...
güneşim...sana çoktan isim koydum
seni çoktan sevdim

ışık hızıyla büyüyor içimde bazı şeyler
beni ben yapıyor
beni sana getiriyor
seni bende kilitliyor
güneşim....

27-05-2003-----18.02