Gökyüzünde asılı durmuş
Öyle masumca etrafına ışık saçarak bakıyor bana,
Yanından da birbirleriyle oynaşarak geçen martılar ve güvercinler.
Öyle güzel oynuyorlar ki çocuk gibiler,
Rüzgar da süzülerek geçiyorlar
Karşımda asılı durmuş etrafına ışık saçan güneşle aramızdan.
Sanki ışıkta saçmıyor da bana ufuktan gülüyor gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta