Güneş Şiiri - İsmail Akyüz

güneş

ellerim avuç avuç gökyüzü
güneşin ilk ışıklarını topluyorum
her sabah ne düşerse payıma
dolduruyorum evimin içine
bir aydınlık oluyor ki sormayın gitsin
yüzümde bir tebessüm ışıldıyor
sonra üstüm başım güneş kokuyor
balkonum çiçeklerim fesleğenim
mutfağım ocağım tuzum biberim
kekiğim bile bir dolu güneş
ılık bir su gibi dudaklarıma
dökülüyor yaşamanın tadı
yeni bir doğuşun muştusunda
içimde kışlayan iklim değişiyor
yüreğim ısınıyor
zaman artık yavaş geçsin
çabuk tükenmesin
kalan günlerim