O bir güneşti
Sabahını ben yaşadım
Doğuşunu ben gördüm
Işığı benim yüzüme yansırdı
O çaylaktı
Sabahı bilmezdi
Bu hayata ilk defa doğuyordu
İlk defa açıyordu
Ben kaç defa doğmuştum
Bilmiyorum
O masumdu
Karanlığı bilmezdi
Bu hayata ilk defa batacaktı
İlk defa kapanacaktı ışığı
Ben kaç defa batmıştım
Bilmiyorum
Neden o diye düşündüm
Bu yüzden ona ağladım
Günün sonunda batacaksın
Karanlığı içine çekip batma
Yoksa tekrar doğamazsın
Işığını bekleyenlere karanlık getirme
Bak işte karşında ben diyerek
Ona kendimi gösterdim
Ama o
Her sabahın bir gecesi yokmuşçasına
Işık saçmaya devam etti
Şimdi o
Güneşini ve doğuşunu geride bıraktı
Karanlığa esir oldu
O günlerini halen ararken
Yok olmaya mahkum oldu
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 22:04:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
