Güne Hasretim Şiiri - Osman Arslan Gamlı ...

Cihangir millet idim üç kıta da gezdim ben,
Feryadı duyan kulak, zülmü gören gözdüm ben.
Nice muammaları bir fermanla çözdüm ben,
Güne hasretim güne o gün doğacak yine,
Can veriyor karanlık şafaklar söktü bile.

Nerde zulüm var ise kurdum orda otağı,
Zalim adımı duysa çözülürdü diz bağı.
Peygamber muştusuyla ben açtım yeni çağı.
Güne hasretim güne o gün doğacak yine,
Can veriyor karanlık şafaklar söktü bile.

Ortadoğu huzurlu Balkanlar serin edi,
Bastığım topraklarda izlerim derin idi.
İlim irfan bendeydi şan şöhret benim idi.
Güne hasretim güne o gün doğacak yine
Can veriyor karanlık şafaklar söktü bile.

Güneş gibi verirdi gölgem arza saadet,
Korkudan çıkamazdı karşıma hiçbir namert,
Kılıcım adaletti tekbirim Hakk'a davet.
Güne hasretim güne o gün doğacak yine
Can veriyor karanlık şafaklar söktü bile.

Osman ARSLAN (Gamlıoğlu)