18 Temmuz 2005, İstanbul
gündüzü sevmiyorum
ruhumu acıtıyor benim
bu amaçsızlığın bembeyaz boşluğunda
melekerin cayır cayır yaktığı derim
ruhumu eski sandalyeye çıkaran ölüm
ve bir o kadar yangınzede ellerim
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha