Gündüz gözüyle gelen o sinsi fısıltı:
"Artık kendine gel, bırak o tuhaflığı."
Korkarım; ruhuma bir hesap uzmanı yerleşir,
Her şeyi kâr/zarar diye tartar, bitirir.
Ve o zaman hayat denilen o tatlı cinnet biter.
Akıllanmak mı? Demek ki artık fıkra yok.
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta