Bulutlar bir zaferden döner gibi geliyor
Dağlarda göğe doğru çıkmak için heves var
Güvercin kanatları ovayı gölgeliyor
Her ses ile üflenen deruni bir nefes var
Ovanın giyindiği yeşil kaftan üstüne
Dizilir sırma gibi servi, söğüt ve çamlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta