Bir güneş batma törenine hazırlanadururken her akşam ömrüm
Kendimi uzak yolların seyrinde bulurum
Yalnızlık ve hüzün iki büyük arkadaşım
Seyrini bilmediğim bu yolun başından sonuna durmadan hızla gitmekteyken ben
Ve
Yine ben her günbatımına dalar uzanırım düşlerime usul usul
Gel desem gelir misin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta