zaman yolcusuyum, bu günün akşamından,
ve günün sabahına, dönmeliydim senin için
ben, şimdi kozmik bir mesajı iletiyorum
ve en çok bu günü bekledi medeniyetimiz
sana güvenerek, vakitlerin aydınlığında
bu sırrı, kimseye söylemezsen, saklarsan
kadife sesinle nağmeler gibi geçiyor günün
bu gün, sevincin ve muhteşem güzelliğin için.
günaydın, bütün vakitler senin huzurlarında
pencere kenarında serin bir rüzgar
söylemeye ne hacet, sen beni anlarsın
aslında, etrafına da dikkat etmiyorsun,
görünen kuşlar, kelebekler umuda uçuşuyorlar
gözlerinin heyecanında akşamdan bir yıldız
sen, çayını soğutmadan...Tabağını bitirmeden
ilk saatlerin sevinçlerini kalbinle yaşamaz,
kocaman gülümseyemezsen, hapsoluyorum.
zaman yolculuğu paradoksundan böyle çıkılmaz
bunu yapmalısın! Ben yine sana muhtacım.
güzel gözlerinde dizilirken şimdi bütün görevim
günaydın, bu sabah sana tekrar aşık olmuştum.
biliyorum bu akşam daha fazla aşık olacağım
tahmin değil! Yarın yeniden, ben sonsuzluktayım
bu, benim günlerimin senin aydınlığınla var oluşu...
günün endişelerini yaşama hiç ruhunda
hepsini topladım, çiçeklere emanet kalbin
ve sen bir kediyle yine göz göze geleceksin
bir kuş pencerenden bakarak uçacak sana
bir günaydın tanıdım ve 'o' senin aydınlığım
bir aydınlıkla karşılaştım, 'o' senin günlerin
Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 26.08.2026 09:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
akşamdan geliyorum inan bana,



