Kırmızı sesli bir kadındır aşk….
Zaman zaman cehennem kokar….
Kapatırım kalbimin bütün kapılarını…
Siner kalırım karanlığa….
oksijensizlikten kanarken beynim….
Susmaz ki şarkın…
aşk kendi ölüm şeklini çizer insanın avuçlarına….
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Gün ortası bir çılgınlıkla harcar seni..kırmızı saçlı bir kadının kendi ruhuna kurduğu sehpanın ayağını kim iter önce abiler:) yine kendisi değil mi..kendi günahlarına secde ettiren şairime selam olsun.
tebrikler şaire ne güzel tarif etmişsiniz dost
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta