Gün Değil Şiiri - Kenan Gezici

Şimdi alıp gidiyorum sende kalmış gözlerimi.
An kararır gölgeler artık serinlik verme kimseye.
Dökme kalpler kaskatı, şekil vermek imkânsız.
Birde gün üstüne gün yaşanıyorum birbirinden farksız.
Uğurlayamadıklarım var ellerim hep havada.
Boşluk içimi acıtıyor kasvetin tenhasında.
Şiirler yazıyorum kimsesiz, kimseye ait olmayan.
Alıp gidiyorlar bire bir, herkes bana yazdı diyor.
Hep dişimi kırıyor acılar yumuşak görünüyor.
Pembe tüller arkasında gizlenmiş taşlar.
Dönmeyin artık, hoş sedama kanlı ellerle.
Kırılan düşlerim var tamda orta yerinde.
Ben gibi davranmadınız sanki değildim yanınızda.

Kenan Gezici 30 /01/2026