yalnızlığın en zengini1957
gün batımları
bir ateş gibi yakar
bilemezsin kimin son günüdür
kimler yarın yok
gün batımı hüzünleri getirir
yitirdiklerin gelir geçer önünden
hatıralarını bırakıp gidenler
sessiz bir yolcunun
ufukta kayboluşudur
gün batımları
ayrılık şarkılarını yazar
her kelimede hüzün ayrılık hasret
düşen yapraklar
sarı bir yok oluşun son anlarıdır
topraga düşünce biter her şey
unutma o toprak senide bekler
gün batımları
kimi bir dağın tepesinde
bazen bulutlara karışır çözemezsin
şanslıysan seninki
ufukta bir denizin maviliklerinde batar
doğan güneşle başlayan bir ömür
gün batımının kızıllığına biter.....4.10 26 şa
Kayıt Tarihi : 4.10.2026 15:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!