Bir çifti göz uğruna aldım yine kalemi elime.
Yeryüzünü kıskandıran bir şiir yazıyorum,
Bütün gönülleri terk edip huzurunda
Kalbinin güzelliğini yansıttığın gözlerinin içine
Alemlerin bütün varlıkları sana benzemek için yarışıyor birbiriyle.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta