Eskiden gülüp geçerdim aşk neymiş diye
Kalp acısı hiçbir şeye benzemiyormuş
Ayrılanlara derdim takma boş ver üzülme
Yanınca insan ancak o zaman anlıyormuş
Düşünmek bile istemiyorum çekip gidişini
Düşüncesi bile hüzüne boğuyormuş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta