GÜLÜN FİGANI
Sevda dediğin
bir bülbülün geceye bıraktığı figandır;
dilden düşmeyen bir türkü gibi
her nefeste adın çoğalır.
Sevda dediğin
gül dalında saklı bir hançer
dokunsan kanar kalbin,
çekilsen izi kalır.
Ben ki
hicranın çölünde susuz bir kervan,
senin bir damla hayalinle
bin gece yol yürürüm.
Ay düşer gönlüme,
lâkin karanlık senden yana;
yıldızlar bile bilmez
yüreğimde açan bu kanlı gülü.
Anladım artık:
Sevda ne merhemdir ne de sabır.
O, bağrına ateş düşmüş bir gül bahçesi
bülbül ağlar,gül kanar,
ve yara kabuk tutmaz.
Yücel ÖZKÜ
06 Mart 2026/05:17
Kayıt Tarihi : 9.3.2026 19:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!