Gülümsüyordun Şiiri - Murat Gökçe

Bu gece düşlerimde gördüm o gül yüzünü
Gözlerimin içine bakıp gülümsüyordun
Her sözünde bularak aşkın en saf izini
Hayatıma sevgiyle akıp gülümsüyordun

Özlediğim saadet o an karşımda hazır
Silinmişti aklımdan geçmişteki her kusur
Papatyalar elinde, gözlerimde bir huzur
Birkaçını saçına takıp gülümsüyordun

Saçlarının ahengi karışırken rüzgâra
Alıp götürüyordu bambaşka bir diyara
Bütün derdi kederi bırakırken kenara
Mutluluğun resmini çekip gülümsüyordun

Hiç eser kalmamıştı o dertli hallerimden
Bir an olsun kopmazken ellerin ellerimden
Sanki doğmuş gibiydim yeniden küllerimden
Yüreğime aşkını ekip gülümsüyordun

Ruhum arşta gibiydi, cenneti görüyordum
Huzurun kollarında saltanat sürüyordum
"Güneş misin, ay mısın? " bir soru soruyordum
Şu gönlüme bir ışık yakıp gülümsüyordun

Sen ki tebessümünle gönlüme taht kurmuştun
Sen ki nefesim olup şu dünyamı sarmıştın
Sen ki hasret gününü hep vuslata yormuştun
Sevinç gözyaşlarını döküp gülümsüyordun

Murat Gökçe Karsî
12.10.2026