İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Bizim mutluluğumuzun yolu bir başkasının mutsuzluğundan geçiyorsa,değiştirmeli miyiz yolumuzu?
İnsan en büyük savaşı kendi içinde veriyor. Birbiriyle çelişen
duygularımızla hırpalanıyoruz, kimsenin görmediği bir savaş alanı
gibi içimiz ama herşeye rağman sevgiyle bu savaşı kazanabiliriz.yüreğinden sevgi hiç eksilmesin ablam.
Eyvahlı bir hayat...Keşkelere mahkum bir ömürün şiiri...
Acıyan yüreklere selam...
Anlatan dilere sağlık.
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta