Bu saattemi depreşirsin kalem,
Karanlıklara karaylamı yazacaksın
Özlemişsin deliliği belli
Bu efelerin oyunu değil,
Karadenizin kükreyen dalgası hiç değil durulmaz
Kemençeyle Konya kaşık havası oynanmaz
Beynimin uzantısısın sen,
İçimin aynası,sevgimin dili,
Barış imzaları atarsın
Nikah salonunda evet,
Parmaklıklara katarsın tek sözünle
Şiirlerim olursun
Birgün oturup aynada kendime baktım.
Birde çocukluk resmime.
Kaşlar çekilmiş,göz sürmelenmiş,
Dudaklar boyanmış,yanaklarda allık.
Ya o gözlerdeki anlam,
Biraz sevgi biraz keder,hırs,acımasızlık.
Meğer daha farkında değılmişim yokluğunun
Acısı henüz delmemiş yüreğimi
Ufaktan sızılar depreşmeye başladı
Tarıf etsem edilmiyor,
Boğazımda düğumleniyor
Söyleyemediklerim tıkıyor beni
Kilit vurmuşken gözlerim uykuya,
Bir hüzzam şarkısı serilir geceme,
Yavaştan sızlatan yara gibi dokunur içime,
Yaşlar uzanır nehir olur yatak yapar kendine,
İçinde boğulurum çırpınırım öylece
Boşluğunda derya olmayı
Yokluğunda var,
İçimi kaplayan acıyla barışık
Küsmeyle küsmemeyi,
Ateşinle yakarken sönmeyi,
Seninle sensiz kalmayı öğrendim.
Bebekken meme beklermişim acıktığımda
Sınıfta oğretmenimi sessizce
Eş oldum evimi,
Olgun olmayı,
Sabırla dinlemeyi,
Bekledim öylece,yıllarca
Bana,dön desen geriye,
Yeniden yaşa,
Yeniden kur saati.
Gerçek zamanı göstermeden,
Alarmını bozardım hemen,
Hır gür hergün ağlanan,
Sabah erkenden kalktım gözlerinin yeşiline
Güneşinin doğuşunu seyrettim kirpiklerinin arasından
Bulutsu yağmursu akşamlarından kalan
Biraz sarhoş, biraz da yorgun bedenim.
Hüzzam şarkılarının nağmeleriyle kokun gelir,
Dolar odama çimen kokusuyla birlikte
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!