Gülsena'ya Şiiri - Mustafa Aksu

Gülsena’ya
Şimdi söyle, nasıl aşarım geç kalmış yollarımı?
Yeniden yağar mıyım susamış vadilere
Kim bitirir hasret tacını, kim mühürler nihayeti?
Kim takar boynuma özgürlüğün künyesini?
Ruhuma yabancı gibiyim, söyle, nasıl yaşarım böyle?

Biliyorum, tahammülün kalmadı, Gülsena…
Dur, bir haykırayım bütün hicranlarımı,
Yüzyılların suskunluğunda büyüyen uçurumlara,
Bir de sana haykırayım içimde boğulan çığlıklarımı.

Eğer bir gün gideceksen uzaklara,
Ardında bırakıp yarım kalmış dualarımızı,
Bir derviş misali vururum kendimi yollara
Yüreğimi dağlara emanet eder,
Rüzgâra anlatırım senden kalan sızılarımı.

Sabrım tükeniyor artık, Gülsena…
Kuytu köşelerde sakladım bütün kusurlarımı.
Sen orada sessizce ağlıyor gibisin,
Bense burada usul usul, bir mum gibi eriyorum.
Her damlamda biraz daha eksiliyor ömrüm,
Her susuşunda biraz daha büyüyor yokluğun.
Mustafa Aksu...