Seneler önceki olaylar dün gibi.
Aylar gün gibi.
Akıp geçiyor zaman,
Akıyor hayat, su gibi.
15 Mart 2011 11:40 / İstanbul
Ah ah şimdi olsam Yıldız Parkında,
Dolaşsam yeşilliklerin arasında.
Barbaros bulvarında yürüsem,
Oradan Ortaköy’e geçsem.
Belki bir boğaz turu ne dersin?
Biraz eğleniriz hem gezersin.
Düşüncelerle dans etmek,
Bazen acı verir;
Ağlamak istersin,
Mutluluğun tadını anlamak için.
Ya da tek sığınağın gözyaşların olduğu için.
Bazen bir mutluluk parıltısıdır;
Güneş battı.
Kedim Güneş öldü.
O hep içimizi ısıtmıştı.
Şimdi içimizi yakıyor.
Doğan güneş ve batan güneş,
Günler böyle geçiyor.
Ancak güneş batınca kendime gelebiliyorum.
Kalemimin kağıt üzerindeki gölgesine bakıyorum.
Ben de gerçeklerin gölgesinde yaşıyorum,
Yaşıyordum hayallerimle birlikte.
Bu nasıl bir körlük ki gözlerim açık ama göremiyorum,
Değerini bilemiyorum hayatımın.
Gerçeklerin beni üzmesine izin vermemeye çalışıyorum,
Ah bir de sen yanımda olsan.
Gerçekler gerçekten nefret edilecek kadar iğrenç.
Seni çok özledim,
Nerdesin sevgilim?
Yarını düşünerek yaşamak istemiyorum.
İhtiyâr, talihsiz dünyamıza hoş geldin,
Gelişinle bizleri ne çok sevindirdin…
Acı, tatlı girecek hayatına hâtıralar,
İnsan büyüdükçe düşünür maziyi hatırlar.
Tatlı hayaller içinde koca bir ömür biter,
Gece-gündüz çalışıp akıtır alnından ter.
Şu anda ne yapıyorsun acaba?
Kiminle birliktesin orada?
Hala uyuyor musun yoksa?
Seni sevdiğimi asla unutma.
Başka çaren yok sonra,
Başka biri varsa arada,
Yas bitmemiş esas yeni başlıyormuş,
Dost sandıklarım aslında yılanmış.
Başımı dik tutmakta çok zorlanıyorum artık,
Bir zehir gibi içime akan bu sözlere tahammülüm yok artık.
Unutmayacağım asla yapılanları,
En zayıf yerinden vuracağım onları.
Sevmiyor musun beni, söyle de bileyim?
Sadece bir oyun mu, öyleyse gideyim?
Benim varlığım bile getiremiyorsa seni kursa,
Varlığımın bir anlamı yok söylediklerin yalansa.
Seviyorum demekle kandıramazsın beni,
Ben değilim öyle herhangi biri.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!