Güliz Ardilli Şiirleri - Şair Güliz Ardilli

Canım sevgilim, canımın içi sevgilim, kıymetlim,
Bütün sabahlarını aldım, bütün sabahlarımı verdim,
Bütün gecelerini aldım, bütün gecelerimi verdim,
Aldım verdim ben seni yendim.
Burada oyun mu oynuyoruz efendim?
Ben seni dünyalar kadar çok sevdim.

Senin kanatlarınla uçmak,
Kanatlarının altında olmak,
Kıyılarında huzur bulmak,
Dualarında olmak,
Sabahlara kadar konuşmak,
Hayaller kurmak,

Birkaç güzel manzara,
Doğayla baş başa,
Mutlu eder seni, beni,
Ve herkesi.
İçin sevinçle dolar,
Dolar dolar taşar.

Bir ressam olsaydım,
Belki de bir daha hiç resim yapamazdım.
Bir müzisyen olsaydım,
Bir daha hiç kimse bestelerimi dinleyemezdi.
Bir heykeltıraş olsaydım,
Artık heykellerimi kimse beğenemezdi.

Gözyaşlarım yanlışlarımı gizleyemiyor.
Yanlışlar benimleyse doğrular nerede?
Doğrular mutluluğu yakalamam için mi benimle?
Doğrular benimleyse mutluluğum nerede?
Kalbim doğruları bulmama engel oluyor.
Kilit kalbimdeyse anahtarım nerede?

Benzetiyorum herkesi sana,
Senden bir haber yok hâlâ.
Gözüm hep yollarda.
Özlüyorum seni anlasana.
Acaba deliriyor muyum diyorum bazen,
Seni sevdiğim belli zaten.

Yağmurum, rüzgarım, fırtınam,
Umudum, son durağım, son noktam;
Bilirim ki ben yağmurlu günlere yakışırım,
Yağmurlu günlerde şemsiyesiz dolaşırım.
Sen yağmur damlaları toplarken benim için,
Ben damla damla yağan tüm yağmurlar kadar şükrederim varlığın için.

Dağlarda, ormanlarda, kumsallarda, ait olduğum yerde,
Handpan çalasım var.
Yağmur damlası olup gökten yağasım var.
Yıldızlara uzanıp dokunasım var.
Güneş yanar, aşk yakar, su akar,
Kuşlar kanatlanıp uçar,

Canım sevgilim,
Şu anda yağmur yağıyor,
Yağmurun sesini dinliyorum.
Yağmur damlalarının sesiyle mest oluyorum.
Seni düşünüyorum.
Yağmur yağmaya başlamadan önceki gibi,

Canım sevgilim,
Yağmur damlaları cama vuruyor.
Rüzgâr ağaçların dallarını ve yapraklarını,
bir o yana bir bu yana savuruyor.
Ben her zamanki gibi seni düşünüyorum.
Ben her zamanki gibi seni seviyorum.