Türkiye de Kırmançiden maada
Arnavuttan Arap'a
Nice insanlar madurdur
Senin azınlık dediğin adamlar
Onar çocuk yapa yapa
İşgaline yeltendiler bu yurdu
Bir ummandır senin gözlerin
Ta kalbinin içinden gelir sözlerin
Yeryüzünde son harika yüzlerin
Kırmaz dökmez incitmez
Alay bilmez mahbube
Her yaralı gönül senden
Bir porsiyon sağlık
Bir kişilik sevgili
İki kişilik araba
Bir yazlık bir kışlık
Biraz da dışlık ver
Senin şiir dediğinin
Yahya Kemalin kaleminin ucunda
Bir nabız gibi vuruşu vardır
'İstanbulu fetheden yeniçeriye gazel' de
'Vur deyri küfrün üstüne rekzi hilal için '
Diyerek şair benim şiir budur diyen
Hava girenleniyor yine
Sağdan soldan bulutlar ile
Dağlarını görmediğim bir havanın bir şiri yok
Belki tenha bir köşede
Bir çınar ağacı vardır
Eğer daha yapraklarını dökmediyse
Akdenizin dalgaları gümrenir
Köpük köpük döver kıyılarını
Kız ile oğlanlar ayak çemrenir
Zannım bilen yoktur sayılarını
Geçme zaman geçme ayınan burda
Dibi kumlar dolu sayınan burda
Bizim orda
Kırlangıca gallangaç
Salıncağa sallangaç
Hava itmeli dardağan kurşununa
Patlangaç derler
Aldığım her nefes oluyor figan
Bana n'olur doğruyu söyle
Sen hala ne için ne diye yaşıyorsun
Kerem öldü kurtuldu
Ey ağıtların şahı oy bre Gülhan.
(3 Aralık 2008)
Bizimki kim bilir ne kadar erken
Yanına genç ve tombul genç sevgili alıp
Meralara çıkmış
Ne güzel taze otları yayılırken
Ne oldu kim bilir
Uvak uvak uvak diye
Bu gece şiir yazmamaya karar verdim
Çünkü herşey alelade
Ev ev, bahçe bahçe, araba araba
Yol yol, dükkan dükkan, daraba daraba
Hoşgeldin hoşgeldin, nasılsın nasılsın,
Merhaba merhaba
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!