Kâbe mahzun
Kureyş hüzünlüydü
gözyaşı döken göz değil,yürekti ağlayan
zifiri karanlığı eriten aydınlığın
güneş renkli alın yazısı insanlığın,
diri diri gömülen kız çocuğun
yüzünde ay gülüşlü can Mihriban!
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




çok güzel bir şiir okudum hislendim bu hissi yaşatıgınız için teşekürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta