Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gülüm,
Al yanaklım, kiraz dudaklım
Gitmekte aceleci, gelmekte nazlım
Şafaklar can yoldaşım, bilmezsin
Bekleyeceğim aylardır beklediğim gibi
Her geleni sen sanıp ağladığım gibi
Her gece pişmanlığı beyninde yaşayıp
Başımın kendini kırdığı gibi...
..
kutluyorum güzelliği
namık cem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta